Israelsk suksess i Gaza

Den israelske hæren oppsummerar krigen i Gaza som ein suksess.

- Vi oppnådde det som var målet med krigen, seier ein talsmann for dei væpna styrkane.

Over 1000 sivile palestinarar vart drepne av israelske bomber. Framleis er Gaza verdas største konsentrasjonsleier, der folk lev utan framtidsvon, låst inne og kutta av frå omverda. FN, Amnesty International, Den internasjonale Raude Krossen, til og med Norsk UD, peikar på krigsbrotsverk, blokade og okkupasjon frå den israelske hæren. Israel på si side feirar at dei lukkast bombe dei som allereie leid endå lengre ned i grusen. Alt er ved det vante i Palestina, med andre ord.

Kald krig i Korea

Den kalde krigen lev vidare langs verdas mest militariserte grensa i verda. Åtaket på den sør-koreanske øya Yeonpyeong er nok eit alvorleg brotsverk frå det nord-koreanske skrekkabinettet, som held fram å mislukka forsøk på å skjule overgrep og despoti bak fridomsretorikk og kommunisme.

Alvoret i Korea er stort, gjengjeldelsåtak og fleire væpna handlingar er det som trengs minst av alt. Koreahalvøya er eit hjørne av verda der det ikkje er spesielt vanskeleg å sjå for seg korleis krigshandlingar kan ende med bruk av kjernevapen. Krisa i Korea eit levande døme på korleis den kalde krigen endå kastar skuggar det er vanskeleg å kome seg unna, og kvifor det framleis er naudsynt å åtvare mot nye rustningskappløp mellom verdas stormakter.

Ny energipolitikk

Varsel om rådyr straumpris er eit sikkert vinterteikn. Neste oppslag vert garantert krav frå høgrepartia om nye gasskraftverk, anten mobile eller stasjonære. Men som trengs for å møte straumkrisa er ikkje nye kraftverk, men ein heilt ny energipolitikk. I dag rår marknadskreftene åleine over fordelinga og bruken av norsk energi. Når maksimal forteneste er det styrande, vert vassmagasina eksportert vekk, sjølv om vi her heime får kraftmangel nestan kvar vinter. Skal spinnville straumprisar i delar av landet vinterstid bli historie, må heile energipolitikken leggast om. Norsk kraft må nyttast til å reise miljøvennleg industri og gje stabile og forutseibare prisar for forbrukarar og næringsliv. Først når det er gjort, kan vi diskutere om marknaden kan nyttast til å eksportere til andre land.

Tøys og farleg fanteri om uføre

Debatten om framtidas uførepensjon rasar. SV har teke klårt standpunkt mot kutt og står skulder ved skulder med LO. Presset på uførepensjonane er likevel betydeleg, media har referert ulike hårreisande forslag frå Arbeidarpartiet som ville gjort kvardagen mykje vanskelegare for mange som allereie slit med sjukdom. Tidlegare AP-topp Reiulf Steen åtvara klokeleg om at "marknadsliberalismen ser ut til å ha fått fotfeste langt inn i det norske Arbeidarparti." For bak forslaga om å stramme inn og skjere ned i uførepensjonen, ligg det ikkje fakta, men myter og marknadsideologi.

Dei tre viktigaste mytene er at 1) det er ein "eksplosjon" av ungdom som vert uføretrygda 2) vi har ikkje råd til så gode pensjonsordningar i framtida 3) kutt og innstramming i uføretrygda vil gje eit betre arbeidsliv.

Myte 1) er rein løgn. Den samla auken av unge uføre dei siste ti åra er 94 personar. Myte 2) er eit forsøk på å dekke eit politisk val bak liksom-vitskap. Kva for velferdsordningar vi har råd til i framtida er eit spørsmål om kva politikk som vert ført. Det er meiningslaust å hevde at ei folketrygd innført i 1967 før eit einaste oljefelt var i svint, er for dyrt for Noreg i 2010. 3) Det er sjølvsagt enkelt å få vekk talet på uførtrygda ved å fjerne uførepensjonen. Slik kan sjuke og uføre tvingast over på sosialhjelp eller til Kirkens Bymisjon. Å tru at sjuke folk vert friske av å få det verre, er marknadsideologi på sitt mest jævlige. Framtida treng omvendt medisin; trygge økonomiske kår for dei uføre og eit breitt sett med tiltak for å legge arbeidsliv og utdaningsystem til rette for folk med svekka helse.

Uførepensjon er eit adelsmerke ved samfunnet vårt. Dagens ordning er for lite raus, for lite fleksibel og det er for lite midlar sett av til å legge til rette for at dei som er sjuke kan bli friskare.

Tillegg: SV har lagt ut ein del myter og fakta i saka på sine nettsider

Uskuldige PST

Overvakningsskandalens frekkaste står PST-sjef Janne Kristiansen for. Ho meiner at PST er uskuldig dømd av slemme SV-arar og media. Det mindre enn eit døgn etter at justisministeren i pinleg detalj gjorde greie for at PST og Oslo-politiet hadde langvarig og brei kjennskap til at USA hadde oppretta ei overvakningseining sett saman av tidlegare politi og PST-folk, og at denne dreiv omfattande overvakning og registrering av norske statsborgarar. Utan at PST kjende noko trong til å informere justisdepartementet. Særleg er valet av ordet uskuldig spenstig. Det er nett det saka handlar om; at PST har tillete at uskuldige, tilfeldig forbipasserande, demonstrantar og aktivistar, har blitt overvaka og registrert av ei framand makt på norsk jord.

Den kalde krigen er over, tida for ei frittgåande overvakningstenste som ser gjennom fingrane med det som passar bør li same skjebne.

Skjerpings, Kvarme

Eg skal ikkje skryte på meg å ha lese Einar Gelius framstilling av sex i Bibelen. Kva teologisk grunnlag Gelius har for påstandane sine, skal også vere usagt. Men avisene les eg, og der trugar Oslo-biskop Kvarme med å seie opp Gelius i kjølvatnet av sexbok-debatten.

At Noregs kyrkjer sjeldan har plagsomt høge dører og vide portar er vel dei fleste samde om. Dette går likevel lengre enn vanleg. Når Bispe-Noreg godtek all muleg middelaldersk-sludder frå konservative prestar kringom heile landet, (referansar til helvetes eldar, dårleg skjuld diskriminering av homofile, motstand mot både kvinnelege prestar og kvinneleg rett til å bestemme over eigen kropp), men får spadar av å høyre Einar Gelius snakke om puling og Bibel i samme resonement, vert det heile berre latterleg. Å be Ole Christian Kvarme om å skjerpe seg, er neppe særleg vits i. Men for sikkerheits skuld: skjerp deg, Kvarme.

For eller mot, vanskeleg å seie

Høgre vil gje pappaperm til alle, står det å lese i dei fleste aviser i dag. Overraskande, men utan tvil gledeleg nytt, kan naive og godtruande feministar som meg sjølv tenke.

Men skulle du sett. Litt lengre ned i teksten kjem det til syne ein kattekropp i fullt firsprang ut av sekken. Høgres tilbake-til-femtitalspolitiske talskvinne Linda Hofstad Helleland tilkjennegjer nemleg den detaljen at Høgre "fjerne heile fedrekvota," om partiet berre får makt. Konkret inneber også dagens forslag å fjerne den ekstra pappaveka regjeringa innfører.

Eg må innrømme at den nye linja til landets redaksjonar, der å vere mot vert referert som å vere for, og forslag om å fjerne ei ordning, vert omtala som å "ville gje den til alle," er ein smule forvirrande. Dessutan merkar eg at sveitten pressar seg på; kjem eg til å bli sitert på at eg vil gje "kapitalismen til alle," kvar gang eg slår eit slag for den sosialistiske revolusjon? Vert det "luseløn til fleire" kvar gang EU skal refsast for eit nytt dustedirektiv? Eg vågar ikkje tenke på kva avisene kan finne på å gjengje av tenkelege motiv for SUs krav om feministisk sjølvforsvar mot seksuell trakassering i skolen.

Men så kjem det lettande sukket. Puh! ( det var lettelses sukk) Eg hadde gløymd at landet har ei borgarpresse, og at det berre er høgrefolk som får lov til å krevje likestillinga ut og kvinnene tilbake til kjøkkenbenk og barnestell, utan å bli sitert på anna enn at dei vil ha større fridom til alle.